Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Donderdag 1 augustus 2002

Hodgenville naar Rough River Dam

Miles: 61

Temperatuur: 20 tot 39 graden

HEET

Toen we wakker werden was het nog pikkedonker, te donker om te fietsen. Dus toch maar rustig aan gedaan en toen het licht werd stonden we ook echt klaar om te vertrekken. Het was heerlijk rijden, lekkere temperatuur (20 graden) prachtige uitzichten en een opkomende zon in een mistig landschap.

Het waren glooiende heuvels met tabaks-mais- en aardappelvelden. Elk dorpje heeft een watertoren en de huizen worden hier wat minder arm. Alles ziet er mooier en verzorgder uit. In de buurt van Sonora werden we door verkeersborden gewaarschuwd voor Amish karretjes op de weg. Opnieuw zaten we weer in een andere film, in de buurt van een BP benzinestation kwam een karretje van de Amish met een vaart aanzetten, wat een tegenstelling.

Met paard en wagen je voortbewegen en tanken bij een benzinestation met de meeste grootste Amerikaanse truck die je maar kunt verzinnen. Omdat wij net koffie gingen drinken en die jongens inkopen gingen doen en ook het benzinestation ingingen, sprak Mario met ze over hun geloof. Zij waren meer geinteresseerd in ons. Allemaal hebben ze een stooien hoed op, blauwe broek en overhemd. Ze hangen de leer uit het oude testament aan. Ik herinner mij een aantal films over deze mensen, als we weer in Nederland zijn toch gauw weer eens naar kijken.

De dag werd heter en heter. Bijna net zo heet als gisteren, alleen waren we gisteren veel later en nu hadden we al een heel eind gefietst. Even voorbij Hardin Springs kwamen we bij een tijdzone, de klok moest uur teruggezet worden. Leuk, een uur gewonnen, het werd er alleen niet minder heet om. Boven op de hoogste heuvel van de dag stonden twee prachtige schaduwrijke bomen. We ploften in het gras neer om even op adem en op temperatuur te komen, toen de eigenaar met twee stoelen op ons afkwam Hele serenade in het Amerikaans over zijn huis, hij was 76 en dit huis was zijn geboortehuis. Hij had nog 50 koeien en de grootte van zijn land was 1 miles.

Eigenlijk kon hij het niet meer aan, zijn vrouw kwam het huis niet meer uit, maar door de Heer kon hij alles nog doen. Hij zag er ook nog als een fitte man uit, moet ik zeggen

In het benzinestation verderop tekenden wij weer een logboek, omdat ik echt nog niet weg wilde stond ik nog even het boek door te bladeren. Op zoek naar Kees Terlouw, hij was er waarschijnlijk twee jaar geleden ook geweest. En ja, gevonden!!!

Gek idee hoor, dat Kees hier twee jaar leden was, wij er nu zijn en na ons nog vele gekken zullen komen die deze tocht ook zullen doen. Maar dan zou ik iedereen aanraden om eerder te gaan, want vandaag was de hitte weer onze grootste vijand.

Wij zochten allerlei afkoel plaatsen, een bank waar stoelen staan, een benzinestation, een winkeltje, een ijsmachine buiten. Waar we dan het ijs van de wand afschrapen en op ons hoofd of in onze nek leggen, tot grote vreugde van de Amerikanen die ons dan compleet voor gek uitmaken. Het was zo heet vandaag dat op de televisie waarschuwingen waren om niet of zo min mogelijk naar buiten te gaan. En dan heb je twee van die gekken die ten eerste zo’n belachelijk eind gaan fietsen en ten tweede ook nog in deze bloedhitte!!! Iedereen waarschuwt dat we uit moeten kijken en wenst ons een save trip ( Ze houden van afkortingen dus: Have a save…)

De campgrounden zijn gesloten, dus wij wijken uit naar een motel ( met pool, koele kamer, frisdrank en ijsklontjes en aparte bedden) Even bijkomen na een vreselijk hete dag!!!