|
|
|
Vrijdag 2 augustus 2002
Rough River State Park tot Owensboro
Miles 49
Temperatuur: 24 tot 39 graden
HEET
Het is 10 voor 7 en we rijden weg. We hebben er weer echt zin in vandaag, het is wat bewolkt en niet zo heet. Opeens rijden we een dichte mist in, zo heavy dat we even onze orientatie kwijt waren. Voordat we het beseften waren we alweer uit de mist.
Door de wolken blijft het weer lekker en kunnen we flink doortrappen. De bergen zijn goed te doen en de dalen zijn lekker om naar beneden te suizen. Zo vroeg en niet zo heet is het weer echt genieten.
Falls of Rough ligt boven op een heuvel, er is een kleine mini-market en natuurlijk koffie. Oude houten schappen hebben 1 rij koopwaren en er staat een heel klein televisietje te schallen. De koffie heeft geen deksel en de sandwich alleen mosterd, geen uien of augurken. Kortom, echt mini.
Wij zijn altijd opzoek naar nieuwe dingen of zaken die we nodig hebben. Mario zag in een plastic maandje allerlei boeken liggen. Nieuwsgierig als wij zijn vroegen we natuurlijk of ze te koop waren. Nee, dat niet, maar je kon ze wel Swampen, als je een boek had dat je kwijt wilde kon je het ruilen met een ander. Tja, daar ging Mario op zoek naar zijn boek en Swampen maar. Baldacci The simple truth ging verder met ons mee op reis, naar de volgende swamp-plaats.

Bij White city verlieten wij de route van de Trans Am en Donna en gingen we verder op de 84. Een drukke autoweg, hard rijden en geconcentreerd om niet van de weg af te raken. Bovendien werd het warmer en warmer. Mijn bel knalde met een vaart van mijnfiets af, vlak voor een voorbij scheurende auto. Gelukkig konden we even afkoelen in een cowboytent waar ze heerlijke burgers serveerden. Big Red redde ons van de dorst en de hamburger van de ergste pap in onze benen. De tent liep weer uit en bekeek ons alsof we aliens waren. Ze wilden het liefst nog even onze benen bevoelen of ze echt zo sterk waren.
Gesterkt fietsten we verder en belandden in Owensboro, een stad vol met autos, lange ongezellige wegen en fabrieken. Dicht bij de Mainstreet was een klein motel waar een ongezellige kamer met ariconditoner en douche was. Voldoende voor een nacht. Omdat we er nog niet in konden gingen we op zoek naar een kroeg en belandden bij Colbys free food and diner. Een kroeg en restaurant waar de fijnproevers onder ons ( Hierbij denk ik speciaal aan Leen en Loekie) met groot genoegen gegeten zouden hebben. De ambiance was erg mooi, vriendelijke mensen en zoals s avonds bleek heerlijk haast europees eten. De heer des huizes ontving ons persoonlijk toen we heet en moe zijn cafe binnen kwamen, zijn vrouw bood ons een plaats voor de nacht aan. En zijn bediendes zochten alle informatie die we nodig hadden op: de bibliotheek, de fietsenmaker.
Na een douche en het inrichten van de kamer vertrokken we naar de bibliotheek, waar we onze email opgehaald en verstuurd hebben Het was laat toen we besloten om naar Colbys te gaan om te eten. We kregen een speciaal plaatsje, naar ons idee kon je er alleen maar terecht als je gereserveerd had. Lekker maar bovenal gezellig gegeten.
Toen nog even een snufje muziek.

Er was een Friday night after 5 free concert bij de rivier.The Fuzz een bluesband zou optreden. Vergelijkbaar met de openlucht concerten aan de grachten in Amsterdam. Leuk, maar nog heel erg warm om mee te maken. Na een aantal swingende maar ook valse nummers gingen we naar onze airco kamer terug, afkoelen van onze bijzondere middag.