Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Woensdag 2 oktober 2002

Eugene – rustdag

Na de indrukwekkende fietstocht van gisteren, hadden we behoefte aan een rustdag.

Om onze spieren rust te geven voor de allerlaatste fietsetappe van onze Cross Country reis, om de verslagen bij te werken en plannen te maken voor onze reis naar San Fransico. Om onze kleren te wassen en gewoon lekker even te genieten van een rustdag in Eugene.

Nadat de verslagen klaar waren zochten we de bibliotheek op om onze email op te halen en de verslagen te verzenden. Eugene is een grote stad met een universiteit en een grote bibliotheek. Ondanks dat er veel computers waren met een internet-acces hebben we een half uur moeten wachten voordat we eindelijk aan de beurt waren.

De winkelstraten zagen er verzorgd en mooi uit, met leuke winkeltjes. Echt zoals we in Europese steden gewend zijn.

Net als Missoula waren ook in deze stad veel fietsers. Alleen bij nader inzien zagen ze er soms wat vreemd uit. Fietsers met een kid careeer waren geen ouders met kinderen in hun wagen, maar homeless people met hun verzamelde waren achter zich in hun karretje.

Als je om je heen keek zag je overal mensen lopen, waar je duidelijk aan kon zien dat ze in de war waren. Sommige hadden teveel drank op, anderen waarschijnlijk teveel verdovende middelen of medicijnen. Het gaf ons een wat onwerkelijk gevoel, alsof heel Eugene een psychiatrische inrichting was.

Toen we in de zon een pilsje aan het drinken waren, kwamen we in gesprek met een man die vertelde dat de meeste mensen in Eugene pot roken of aan de drank zijn. Volgens hem kwam dat doordat Oregon in vergelijking met andere Amerikaanse staten het beste systeem van sociale voorzieningen heeft. Er is daardoor dus in Eugene (een van de grootste steden van Oregon) een overvloed van mensen aanwezig die zorg nodig hebben. Of die zorg ook daadwerkelijk gegeven kan worden vraag ik mijzelf wel af.

Mario ging boodschappen doen in de supermarkt, ik stond buiten bij de fietsen te wachten en ik heb nog nooit zoveel vreemde en onwerkelijke dingen zien gebeuren als deze dag.

Als afsluiting van de dag hebben we bij de mexicaan in de tuin gegeten. Het was koud maar gezellig met allerlei kerstlampjes en opwindende muziek om ons heen. Nog een nachtje slapen en dan is het fietsen echt voorbij, dan zullen we de Pacific zien…..!!