Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Dinsdag 3 september 2002

Rawlins tot Jeffrey City

Miles: 69

Temperatuur: 11 tot 33 graden

Weer: Tot een uur of 3 weinig tot geen wind, daarna harde tegenwind

Volgens planning zouden we op tijd vertrekken, maar we hadden een lekke band tegen. Mijn achterband…..balen…………Vlak voordat we gisteren Rawlins binnen kwamen rijden, zag ik niet op tijd het wildrooster. Mijn achterband kon die schok niet aan en liet mij in de steek. Ik had echt tot nu toe mijn best gedaan om geen lekke band te krijgen, Het leek mij zo leuk Amerika door te crossen zonder lekke band, maar helaas………Dit oponthoud kostte ons meer tijd dan we gedacht hadden en met een andere binnenband in mijn achterband vertrokken we naar Jeffrey City.

Gelukkig hadden we meteen de goede weg en was de wind erg vriendelijk. Het was nog niet erg warm, dus het was een genoegen om te rijden. Het landschap werd steeds mooier, de bergen veranderden van kleur en het uitzicht was opwindender om naar te kijken dan gisteren.

Bovendien hadden de dieren begrepen dat de hunters na hun lange weekend naar huis waren, zodat ze weer vrij rond konden lopen. Groepen met herten staken over de weg, van het ene veld naar het andere. Schitterend om te zien, alsof zij de baas van de weg waren.De vrachtwagenchauffeurs hadden daar een andere mening over, zij gebruikten hun claxon veelvuldig om aanrijdingen te voorkomen. Een hert spande de kroon, hij bleef staan eten totdat Mario met zijn video-camera op nog geen meter afstand van hem stond. Deed zijn kop omhoog en keek hem als een volleerd model aan.

Vlak daarvoor zag en hoorde ik een coyotte. Overdag had ik nog nooit een coyotte van zo dichtbij gezien. Het bewees weer wat een jungle het hier is en daar rijden wij gewoon doorheen alsof er niets aan de hand is.

Na de Continental Divide van 7,174 feet en een prachtig schouwspel van het opjagen van koeien door cowboys op paarden, daalden we met een vaart de Separation Flats in. Grote vlaktes omgeven door aan alle kanten de bergen. Het was inmiddels warmer en drukker op de weg geworden. Opletten geblazen dus……..

Tot mijn groot ongenoegen fietste mijn fiets de hele ochtend al niet lekker, er zat een bubbel in mijn achterband. Eigenlijk was ik diep in mijn hart wel blij, toen mijn achterband ergens op deze verlaten vlakte plat was en ik mijn oude binnenband weer terug kreeg. Het fietste meteen weer als vanouds. Lekker dus…….

We passeerden Muddy Gapp en het historical punt: Split Rock.

Inmiddels was de wind flink aangewakkerd en moesten we nog wat miles tegen de wind in naar Jeffrey City. Toen ook nog de achterband van Mario het begaf, hadden we wat lekke banden betreft een slechte dag……..

Uitgeput van de wind, de lekke banden, het weer en het fietsen, waren we blij met een schoon maar onooglijk motel. Je weet niet wat je ziet, een piep klein ghost town met een motel met zeker 30 kamers, geleid door een very old echtpaar. Geen winkel, geen benzinestation alleen een cafe waar je wat kan eten en drinken. Dat hebben we nadat we ons van al het zwart hadden ontdaan, gedaan. We hadden door de vermoeidheid niet veel trek en hebben onze left-over ( koude biefstuk en aardappeltjes) meegenomen voor het ontbijt en de route van morgen ……!!

Terwijl ik zit te werken neemt de wind toe tot stormachtig, lopen de coyottes rond het motel en ben ik blij dat ik niet op de fiets zit. Morgen maar weer zien, nu lekker slapen…….