Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Woensdag 4 september 2002

Jeffrey City tot Lander

Miles: 68

Weer: warm, 38 graden. We begonnen met 12 graden.

Wind: de hele dag keihard tegen.

Jammer genoeg was de wind vandaag niet gaan liggen. Zelfs toen we om half 8 wegreden, na in de kroeg twee blikjes cola gekocht te hebben, was het niet windstil maar waaide het flink. En ook niet van zij, maar gewoon pal tegen. Beulen tegen de wind in. De weg was lang, recht en er was niet veel te zien. Dit was een dag waarvan ik dacht, ik wil wel stoppen met fietsen, even niet meer. Maar er is niets aan te doen, de tour gaat door en je moet wel.

Gek maar vaak gebeurt er dan wel wat. Zo ook nu, bij een stop voor een slok koffie draaide ik mij om en keek achter ons naar de eindeloosheid van het landschap. Tot mijn verbazing zag ik achter ons kleine stipjes op de vluchtstrook. Ik waarschuwde Mario, volgens mij komen er achter ons fietsers aan. Dat zou voor het eerst zijn, want behalve het stel uit Maine waren we niemand tegen gekomen. Dus…….

We bleven wachten en schoten in de lach toen bleek, dat het opnieuw het stel uit Maine was. Hun fietsen en bagage waren in Berea gestolen en ze hadden nu , na een halve week wachten, alweer 4 weken achter elkaar gefietst om de tijd in te halen. Na wat geklets en een kop koffie, werden de emailadressen uitgewisseld en heb ik een foto gemaakt.

Het was echt kicken, een Amerikaan noemde het later een eco-boost, dat wij zo keurig gereden hadden tot nu toe en ze voorgebleven waren. Mario zei: Ik hoorde hem het nog zeggen, nee hoor wij zijn minstens twee weken eerder dan jullie in het Yellowstone voordat de sneeuw komt….. Zo zie je maar, je kunt niet alles plannen in je reis. Wat dat betreft hebben wij het tot nu toe redelijk goed gehad, behalve natuurlijk de ellende aan het begin van onze reis. Dat komt ook omdat we voorzichtig zijn en goed op onze spullen passen. Het loont zich dus wel..

We zouden waarschijnlijk elkaar vanavond of morgen nog welbij de fietsenmaker in Lander zien, maar gingen nu weer verder. Er kwam een prachtige afdaling naar de Beaver Ridge aan en volgens het boekje van Donna zouden de Rockies roder en mooier worden.

Het was warm, de zon prikte weer, het waaide keihard en doordat we vanochtend geen inkopen hadden kunnen doen, behalve twee blikjes cola, waren we beide aan de rand van uitdroging. Zelfs de superbidon van Mario met naar uranium smakend water was al op. Gelukkig kwamen we 10 miles voor Lander een RV park tegen waar we bij het kantoortje een paar blikjes konden kopen. Dat redde ons en bracht ons redelijk opgewekt in Lander.

Mario wilde voor zijn verjaardag een rustdag en een lekker motel. Na lang zoeken gevonden, Best Western. We hebben zelfs een heated pool en zwembad voor de deur.

Bij de Chinees hebben we even bij gedronken ( een hele kan groene thee) en heerlijk gegeten. Lekker ontspannen in het hete en koude water. Echt een avondje niets…. Zelfs geen verslagen maken, morgen moet ik weer aan de bak en dan snel verzenden.