Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Zaterdag 5 tot en met zaterdag 12 oktober 2002

San Francisco

Na een wat onrustige nacht met veel nieuwe geluiden, gingen we ontbijten in een van de beroemdste cafe’s van San Francisco. Bacon, eieren, pancakes en french toast, jus en koffie. Voordat we het weten zitten de kilo’s er weer aan. Maar goed, nu gewoon even genieten. Dat zien we in Almere wel weer.

Na dit heerlijke ontbijt vertrokken we met de historische tram naar Castro, de homo en lesbie wijk van San Francisco, waar een fair zou zijn. We hebben onze ogen uitgekeken. Door het schitterende warme weer ( minstens 34 graden) liepen de meeste mannen met ontbloot bovenlijf zodat alle spieren, piercingen en body-paintingen goed te zien waren. Sommige vonden het fijner om in vrouwenkleren rond te lopen, of gewoon in hun witte ondergoed langs de kant van de weg gitaar te spelen. We hebben ons mee laten nemen door de mensenmassa en genoten van alles wat we om ons heen zagen gebeuren.

Na deze bijzondere ervaring kwamen we in een volgende bijzondere ervaring terecht. Een vredesdemonstratie op Union Square tegen de plannen van de regering Bush om Irak binnen te vallen. Hier waren duizenden mensen bij elkaar die het om allerlei redenen niet eens waren met de huidige regering. Veel borden, maar ook goede en minder goede toespraken gaven uiting aan hun onvrede. Toen we midden op het plein stonden te luisteren tussen al die mensen naar de toespraken, realiseerde ik mij ineens hoe onveilig het daar was en hoe gemakkelijk een gek vanuit een hoog gebouw de demonstratie zou kunnen verstoren. Gelukkig bleken er op alle gebouwen politieagenten te staan, om de boel goed in de gaten te houden.

De volgende dag zijn we met de Cable Car naar het onveiligste gedeelte van San Francisco, Pier 39 gegaan. Daar liggen honderden zeehondjes op de vlotten en maken een hele show waar honderden mensen op af komen.

Vanuit hier is ook de skyline van San Francisco en de Golden Gate Bridge goed te zien. De winkeltjes zijn erg duur, voor een t-shirtje betaal je daar twee keer zoveel als downtown San Francisco.

Lopend door China Town zijn we teruggaan naar ons hotel, waar Mario op het balkon een biertje gedronken heeft. Het balkon stelt niet veel voor, het is niet meer dan de brandtrap waar hij op ging zitten na eerst uit het raam geklommen te zijn.

Na twee dagen niet fietsen begonnen onze fietsspieren op te spelen. Zij wilden weer fietsen. In fietskleren ( weer heerlijk herkenbaar) vertrokken we door het financiele district over de verschrikkelijk drukke Marketstreet naar de ferry.

Deze zou ons naar Sausalito brengen, van waaruit wij onze terugreis via de Golden Gate Bridge zouden beginnen. Op de ferry konden we Alcatraz in de mist zien liggen en genoten we van de prachtige skyline.

Na een bootreisje van een half uur kwamen we in Sausalito aan, waar we op onze fiets stapten en moeiteloos tegen de heuvels op trapten. Het was heerlijk om weer te fietsen. Het was een belevenis om op de Golden Gate Bridge te fietsen, je moest alleen erg goed uitkijken voor alle toeristen die in grote groepen over het pad liepen.

De rest van de dagen vermaken we ons met door de straten van San Francisco lopen, winkeltjes bekijken, lekker uitslapen en naar musea gaan. ’s Avonds gaan we op zoek naar een plaats om wat te eten, of zoeken we ander vertier. Gisteravond zijn we naar een Amerikaans toneelstuk geweest. Na drie maanden Amerikaans om je heen horen en zelf veel engels praten, konden we het stuk redelijk volgen.

Nu zijn we al weer bezig met de terugreis. De fietsen zijn onttakeld in de tassen, de tassen nagekeken en de shuttle naar de airport geregeld. Kortom het zit er bijna op….. drie maanden Amerika.

Het is toch nog snel gegaan, met veel up’s en een paar down’s. Dankzij alle lieve en aanmoedigende emails kwamen we uit onze down’s en konden we weer in een up verder rijden. Dank aan iedereen die met ons meegeleefd heeft…….!!!

Speciale dank ook aan de webmaster die het voor jullie als lezers, mogelijk gemaakt heeft met onze reis mee te kunnen leven. Dank je wel Kees voor al die avonden werk.

Het resultaat was er wel naar…..

Zondag 13 oktober landen we ( als alles goed gaat) via Londen met een vliegtuig van Britisch Airways op Schiphol. Verwachtte aankomsttijd: 15.40 uur. We verheugen ons erop onze familie en vrienden weer te zien. Happytrail 2002 zit er dan op.

Maar de website nog niet. Nadat we weer in het gewone gedoe terugzijn, bekijken we vanuit ons eigen huis de website en zullen allebei nog een stukje schrijven.

Vanuit San Fransico heel veel liefs en tot in Nederland.

Liselot Veenhoven

Mario Kramer