|
|
|
Zaterdag 7 september 2002
Dubois- Dubois
Miles: 12
Temperatuur: 6 graden tot 12 graden
Weer: Harde wind, regen en onweersbuien.
We stonden netjes op tijd op, tassen inpakken, yoghurtjes met muesli eten, koffie drinken , fietsen optuigen en weg. Eerst nog even uitchecken en een kop koffie bij de receptie voor de route.
Ondanks de opmerking: You become sokingwet verdwenen we opgewekt richting de Pass. Eerst nog 27 miles gestaag klimmen, daarna 10 miles steep, dan pas afdalen.
We wisten dus wat er komen zou, geen easy dag.
Moesten we al een regenjas aan??? Ach nee, het spatterde, nog niet in vol ornaat. Maar na de eerste miles hield het op met zachtjes regenen. Bovendien begon het keihard te waaien en daalde de temperatuur tot 6 graden. We ploeterden nog een paar miles door tot een plek waar we onze regenkleding aan konden doen. Maar het huisje wat er van verre uitzag alsof je er wel kon schuilen, was alleen maar bereikbaar via een gravelroad van minstens 2 miles. Geen optie dus ..
Wat nu??? Er bleef niet veel meer over dan gewoon stil te staan langs de kant van de weg. Inmiddels waren mijn benen vuurrood, mijn handen haast bevroren en mijn moed verdwenen. Mario had vanochtend al voorgesteld om nog een dag te blijven, toen hij mij zag staan, waren er niet veel woorden voor nodig om te besluiten om terug te gaan. Tegen de wind en striemende regen in, heb ik op een been een poging gedaan mijn regenbroek aan te trekken. Wat een armoede Godzijdank lukte het. Toen weer terug. De wegen waren inmiddels overstroomd en je moest uitkijken voor stenen die met de stroom de berg afgleden en vlak voor je wiel kwamen.
Tot op onze botten verkleumd kwamen we terug bij het motel waar we net uitgecheckt hadden. De eigenaars waren helemaal bezorgd en wisten niet zo goed wat ze moesten doen om ons te helpen. We kregen extra handdoeken voor de hot tube en een paar sterke koppen koffie.
Gauw terug naar de kamer, uitkleden en de hot tube in om warm te worden. Idioot hoor, het ene moment zit je te koukleumen op je fiets, het andere moment zit je buiten in een heet bad en stroomt de koude regen op je neer en vindt je het niet erg. Gekke gewaarwording.
Nadat we weer warm geworden waren, hebben we maar weer koffie gezet en daarna uren binnen en buiten zitten praten. Over onszelf, over datgene wat je zoal tegenkomt op de reis, over de toekomst, over onze relatie, kortom ..een waardevolle dag!!!!
Deze dag werd niet gevuld met verslagen tikken, was doen, email ophalen, fietsen nakijken. Dit was een dag die we kregen om uit te rusten en eens even tijd te hebben voor onszelf. En weet je wat nu zo gek was, na een paar uur scheen de zon en hebben we heerlijk buiten in de zon gezeten. En we hoefden niet weg ..een vreemd maar wel lekker gevoel.
Vlak voor het eten spraken we onze buren de jagers, die net als wij na een paar miles op hun paarden wegens het vreselijke weer teruggekeerd waren en het morgen opnieuw gaan proberen .De zomer is dus echt voorbij lastig,maar waar.