Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Zaterdag 10 augustus 2002

Marshfield tot Springfield

Miles: 20 tot aan de Town grens 5 heen en 5 terug naar de bike-shop, dus 30 totaal

Temperatuur: gemiddeld 37 graden

Toen we vanochtend opstonden, raakte Mario in paniek omdat zijn achterband toch langzaam leeg liep. Geen goede spullen en Kansas ( dagen achter elkaar rechte wegen rijden, heet, tornado-waarschuwingen, doornen die gaten in banden veroorzaken…..) te gaan. Problemen die na een nacht slapen toch opgelost moesten worden.

Tijdens een kop koffie bespraken we de mogelijkheden en kozen uiteindelijk voor de (naar ons idee) beste oplossing. Naar Springfield rijden, niet al te erg van de route af.

Volgens de gegevens van de Trans Am zijn daar 10 fietsenmakers, 1 moeten we er toch kunnen vinden. Kostte wel weer een dag, maar er zit niets anders op. We kunnen niet verder met banden die niet passen,lijm die het niet doet, plakkertjes die niet plakken en een buitenband die niet past Dat probleem van die verloren dag lossen we daarna wel weer op. Bovendien zijn we dan op tijd aan en hebben we dan nog wat aan onze dag. Mario had weer erge last van zijn hart gehad vannacht , dus moest echt wat kalmer aan gaan doen. Lekker ontspannen slapen en even niet gefrustreerd zijn door lekke banden of fietsen… of problemen die zijdelings met de reis te maken hebben. Dus……….... en route, naar Springfield. Via de oude historische route 66 gingen we op weg.

Niets aan, de weg liep langs de interstate en was slaapverwekkend. Het enige leuke was, dat we een cowboy met een ontbloot bovenlijf ( wat hebben die mannen toch allemaal met hun lijf???) tegen kwamen die zijn paard leerde om niet bang te zijn voor auto’s. Natuurlijk raakte het paard in paniek van onze bepakte fietsen…….. Door bemoedigende schouderkloppen lukte het de cowboy het paard gerust te stellen en konden we rustig passeren.

Springfield is een big city, erg uitgestrekt en veel winkelketens, motels en fastfood restaurants. Downtown is verwaarloosd en wordt behuisd door home-less people. Het geeft een un-heimische indruk. Gelukkig konden we de bike-shop vinden, het was niet alleen een bike-shop maar ook een big-bike-shop.Voorzien van een compleet ingerichte koffiecorner en een gigantische hoeveelheid fietsen en assesoires. Zelfs de Vaude-fiets-tent stond geetaleerd Onze banden zijn nu voorzien van een ondoordringbare kevler laag zodat de kans op gaten miniem is, we hebben nieuwe binnen en nieuwe buitenbanden, lijm en extra plakkertjes. Het moet dus gaan lukken.

Mario heeft vanmiddag lekker liggen slapen, het gaat alweer een stuk beter en straks gaat hij weer op tijd naar bed, even bijslapen. Morgen gaan we rustig richting Pittsburg, waar we een dag bij gaan komen. Want leuk en aardig, Coast to Coast fietsen , maar we willen wel gezond in Almere terug komen….Veiligheid en gezondheid blijven voorop staan..