Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Woensdag 10 juli 2002

Mineral Christopher Campground tot Charlottesville, hotel

Temperatuur tussen 20 en 38 graden

75 miles

6 uur begonnen en 18 uur aankomst

Opnieuw om 5 uur op en tegen 7 uur weg. Nog even de fietsen nakijken, afval meenemen en op weg naar de volgende bestemming. Volgens het boekje van Donna Cycling Coast to Coast was dat Charlottevilles. In Ashland hebben we nog even bij de brandweerkazerne gekeken, want dat was ook een plaats volgens onze gegevens om te slapen. Grasveld en een picknickbankje en een benzinepomp op 500 meter afstand.

Op de kaart zagen we dat er voorlopig geen benzinepompen of grocerys waren, dus water en eten inslaan voor de weg. Mario had last van zijn hart, dus we hebben een wat langere pauze genomen. Toch maar weer verder en op naar de volgende slaapplaats. Met in ons achterhoofd dat we morgen een lay-over zouden nemen zagen we de geplande 60 miles wel zitten. Het was broeierig weer, minder warm maar toch minder lekker dan gisteren. De heuvels waren steil en het landschap vergelijkbaar met gisteren. De huizen waren kleiner en er stonden minder auto’s in de opritlanen. De vlaggen en het amerika-gevoel was net zo groot als de dagen hiervoor. Opvallend waren de grote hoeveelheid kerken: de baptisten, de kerk van de heilige geest, de methodisten, bijbelscholen. Spreuken hangen overal; Deze was de meest opvallende: Jesus is a reason for every season…. Het is maar dat je het weet!!

Deze dag kwamen we onze eerste wilde honden tegen, toch nog onverwachts want Mario had zijn dazer nog niet bij de hand. Schreeuwen en je benen omhoog houden helpt ook.

Jammer was dat we door die honden de eerste schildpad die de weg overstak niet konden helpen, maar na rijp overleg vonden we het toch beter om ons niet aan dat gevaar te wagen, dus op hoop van zegen voor de schilpad verder….

Rond 11 uur kregen we een dip en zijn we op onze deken in de tuin van een baptisten church beland en hebben we in de schaduw minstens een uur liggen slapen.

Daarna weer fit verder, uiteindelijk heeft dat ons gered want we wisten niet hoeveel we vanaf dat moment nog moesten fietsen. Mario vond zichzelf op een gegeven moment een slim mannetje, want hij had een kortere weg gevonden naar de camping. Allen wel erg rot rijden bleek naderhand, gravel en hele stukken naar beneden. Het leek eindeloos, er kwam geen eind aan de weg. Bovendien begon het ook nog te onweren en te regenen. Niet zo hard als gisteren maar toch….

Door de regen en doordat we er gewoon wilden zijn, maakten we fouten. We reden verkeerd, Mario fietste zo ver voor mij dat hij mij niet meer in zicht had, we vergaten boodschappen te doen en benzine te halen. Kortom … foutjes..

Eenmaal bij de Koa-camping ver buiten Charlottevilles was geen cabin meer te huur en alleen maar een schuin plekje in de stromende regen. Niets dus… we pakken ons verlies en rijden naar Charlottevilles, opnieuw flink wat miles om. Daar vinden we na een lange zoektocht een hotel, waar we zonder na te denken een kamer boeken en het bad in duiken om bij te komen. Na een maaltijd genieten we nog even van het zwembad, de televisie en een lekkere nacht met slaap…..