Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Dinsdag 13 augustus 2002

Pittsburg ( Kansas) naar Chanute (Ks)

Miles: 62

Temperatuur; 23 tot 28 graden

In het begin regenbuien, daarna dreigende luchten, bewolkt, veel zij-wind

Aan het eind onweersbuien en tornadowaarschuwingen

Na een rustdag is het altijd moeilijk om vlot op te pakken. Je hebt meer spullen uit gepakt dan als je een nacht overblijft, dus we waren pas om half 9 echt op weg.

De rechte wegen van Kansas beginnen flat en lijken inderdaad op de lange wegen in onze polders. Het weer gaf ook een echt Hollands gevoel, met 23 graden hadden we het haast wat koud…….Je went wel gauw aan de hitte, blijkt nu. Later op de dag veranderden ze wel. Ook in Kansas zijn rollende heuvels, langer klimmen en afdalen dan in Missouri. Minder killing dus…..

De eerste regendruppels gaven ons de gelegenheid even af te stappen en onder een boom onze jassen te pakken. Een slok koffie uit onze thermosfles smaakte erg lekker.

Weer verder, maar nu in de regen. Het viel erg mee, ondanks de regen, de wegen zijn goed te rijden. Het landschap is erg mooi, de uitgestrektheid, de dreigende luchten, de hooivelden waar het hooi in keurige rollen klaar ligt voor verdere verwerking, de eindeloosheid, het gevoel dat je soms alleen bent in de wereld.

Wat wel lastig was, waren de grote vrachtwagens die niets ontziend ons gingen inhalen. En wat ik nog niet eerder zo sterk meegemaakt heb, was de klap van de wind die je krijgt nadat een vrachtwagen je ingehaald heeft. Je moet je stuur echt goed vasthouden om niet in de berm te belanden.

De dorpen in Kansas liggen ver van elkaar af. Op de kaartjes van de Trans Am staat dat ook meestal goed aangegeven. Dat betekent dat je veel in moet slaan als je wel door een dorp komt.Alle bidons vol en wat mee om te eten voor onderweg.

Verder hebben de dorpen allemaal een mill, een fabriek om de oogst in te verwerken. Sommige boeren hebben echter weinig tot geen oogst. Je rijdt langs velden waar je door de hitte alleen maar verdroogde mais ziet. Een Amerikaan zei tegen ons: See the corn is burning……..

Op een gegeven moment zag ik een aantal ja-knikkers. Vroeger heb ik ooit op een schoolreisje zo’n ja-knikker gezien. Toen vond ik het maar stom, nu herkende ik hem. Wat zal mijn meester van vroeger trots op mij geweest zijn als hij dat wist.

Doordat het niet zo warm was ging het rijden lekker, hele stukken rij je gedachteloos door, je hoeft niet op te letten of je af moet slaan want het is gewoon miles achter elkaar rechtdoor.

Dan heb je gelegenheid om naar de velden met soja-bonen te kijken, naar de dreigende luchten, naar de boerderijen. Doordat het niet zo druk was op de weg, hadden we zelfs tijd om zo nu en dan naast elkaar te rijden en te kletsen.

In het enige dorpje wat we tegen kwamen gingen we een sandwich eten. Een mevrouw heette ons welkom in Kansas, vroeg waar we naar toegingen en zei toen erg meelijwekkend: Are you going to West Kansas?? Even the cactus are dying there!!!

Na heel wat rechte Kansas-polder-wegen en dreigende luchten, kwamen we Eastbounders tegen die vertelden dat er tornadowaarschuwingen waren en onweersbuien. Je kon het ook wel aan de luchten zien..

Hard door rijden tot het volgende dorp en daar onderdak zien te krijgen. Gelukkig was er een motel waar we konden slapen en een restaurant waar we konden eten. Volgens de weersvooruitzichten zou het morgen weer warmer worden en zou het onweer afnemen. We zien het wel weer.

Eerst maar weer douchen, slapen, eten, verslag maken en slapen. Ook op onze Cross-country-reis vinden herhalingen plaats, Sleep-Bike-Eat and REPEAT

Morgen nummer twee van onze dagen in Kansas