Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Vrijdag 13 september 2002

Dillon naar Wisdom

Miles: 66

Temperatuur: +2 tot 28 graden

Weer: koud maar zonnig

MIJN MAATJE WEER TERUG

Na een niet te beschrijven afschuwelijke avond en nacht, besloten wij na een heftige moeizame discussie om de draak in de ogen te zien en weer op de fiets te stappen.

Het gaf een beetje het gevoel van wat je hebt nadat je een auto-ongeluk gehad hebt of van een paard gevallen bent. Het toch weer in die auto of weer op het paard te moeten gaan……..Afschuwelijk, maar na elke mile die lukt, trots op jezelf zijn ….

Vooral het begin ging niet flitsend, maar heel erg langzaam. Na elke mile stoppen, om uit te rusten of wat te drinken…..

Bovendien was het ook nog een zware dag ( tough day volgens de gegevens van de Trans America Trail) met twee flinke klimmen. Mario dweilde de berg op en ik bleef regelmatig stilzwijgend wachten. Gaandeweg de dag ging het beter en toen we op de eerste top waren, kon Mario weer trots lachen en was het duidelijk dat ik mijn maatje weer terug had…… Gelukkig…!!!

Het landschap was leeg, groot en weids. Veel grote velden met in de verte koeien of gewoon helemaal niets. Het was een landschap waarin je niet om het gevoel heen kon dat Amerika toch een bijzonder groot land was, met heel veel grote open vlaktes. De Amerikanen noemen dat wide and open planes.

Pas na Jackson werd het landschap groener, met grote bulten hooi voor de koeien en paarden. Niet netjes in rollen zoals je in Kentucky zag.

In Wisdom knapten we af op de kampeerplek zonder water maar met poepdoos. Bovendien waren we al gewaarschuwd dat Wisdom de koudste plek was en het er ’s nachts erg hard kon vriezen.

We vonden een leuk klein kamertje met een interessante buurman. Die ons in een kwartier tijd de eerste beginselen van het milieuvriendelijk jagen leerde. Je moet je eerst verkleden in een jagerspak met schutkleuren, daarna doe je speciale schoenen aan waar je niet hoorbaar door bent. Elken hebben een bijzonder scherp gehoor, ze horen zelfs je adem als je hijgt….. Verder hebben de elk en de deer, een sterke reuk, daarom moet je je inspuiten met elkenspray…. Je ruikt dus als een elk. Maar nu komt het mooiste, je moet ook praten met de dieren. Onze buurman liet horen hoe hij met een fluitje in zijn mond de mannetjeselken lokt door het geluid van een vrouwtjeselk na te doen. Als de elk dan op komt dagen, gaat hij zich ook nog gedragen als een vrouwtjeselk, hij lokt de elk naar zich toe en op het moment supreme pakt hij zijn pijl en boog en…….raak… of mis!! Vol trots vertelde hij dat hij vannacht, na jaren eindelijk een elk geschoten had en moe was van het op zijn rug dragen van de elk naar zijn auto. Nu lag de elk in het schuurtje en zou hij vannacht nog een poging wagen om een deer te schieten…. Het was een bijzonder schouwspel om naar te kijken onze buurman!! Wij vonden dat deze man maar een school moest beginnen voor aankomende jagers, want jagen is volgens ons nog een hele kunst.