Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Woensdag 14 augustus 2002

Chanute naar Eureka

Miles: 67

Temperatuur: van 17 tot 33 graden

Helder blauwe lucht zonder een wolkje,

Wind was schuin voor en soms schuin achter ( de beroemde tailwind)

Het was een heldere ochtend toen we wakker werden. De onweersbuien en dreigende tornado’s waren geweken. Wij hadden diep geslapen en niets van het weer gemerkt. In de krant die we later op de dag ergens inkeken, lazen we dat er een enorme storm over Oost Kansas had gewaaid die veel schade toegebracht had. Wij hadden daar een klein stukje van meegemaakt. Een kleine uitloper…..gelukkig hadden we heerlijk geslapen in een lekker bed in een motel.

Voordat we weggingen hebben we om half 7 eerst even met Nederland gebeld.

Goed om zo nu en dan even te weten hoe het met onze kinderen en kleinkinderen gaat. Ik heb ook even met school gebeld, gek hoor, iemand anders voor mijn klas, niet alle stress van het begin van het jaar, geen schriften nakijken of lessen voorbereiden.

Vandaag nadat ik gebeld had, realiseerde ik mij dat mijn sabbatical weken nu pas echt begonnen zijn. Doordat we gebeld hadden heb ik wel de hele dag over school en thuis na zitten denken tijdens het fietsen van de eindeloze wegen in Kansas.

Na de eerste miles om het dorp uit te komen, reden we weer op een lange rechte en eindeloze weg. De weg ging een beetje op en neer. In het boek van Donna hadden we gelezen dat de mensen van Kansas trots zijn op hun “Bergen”. Het waren niet de hills van Missouri en absoluut ook niet de mountains van Virginia, maar het ging inderdaad op en neer.

Het was een rustige weg waarop we makkelijk naast elkaar konden rijden. We hadden het net over de ja-knikkers die we gisteren gezien hadden, toen we een erg gepiep hoorden en een aantal ja-knikkers tussen de koeien in werking zagen. Leuk om te zien dat ze nog echt gebruikt worden. Later zagen we auto’s die de olievaten uit de velden haalden.

In het boek van Donna hadden we gelezen over het redden van de schildpadden in Virginia en in Kentucky, maar niet over Kansas. Toch hadden we al heel wat schildpadden langs de kant van de weg zien liggen (plat), tot ik een little turttel zag en in de remmen kneep. Yes, ik kon er weer een redden!!!! Het was een kleintje en hij deed zijn kopje diep weg in zijn schild. Ik heb hem opgepakt en naar de overkant gebracht.

Trouwens langs de kant van de weg zie je veel meer beesten. We hebben gordeldieren, wandelende takken, vliegende krekels, zebra-libbeles gezien. En we horen steeds de flirting bird, een vogel die zo fluit dat je elke keer opkijkt en denkt dat er een man met ontbloot bovenlijf of mooie vrouw je toefluit…….. Maar er is niets te zien, dus de flirting bird is weer bezig….

Bij een benzinestation op een kruising was een omleiding. Dit hadden we gisteren van eastbounders al gehoord, zij waren doorgereden en over opgebroken bruggen en door riviertjes heen gelopen. Maar ze hadden ons gewaarschuwd want er waren mannen aan het werk die het niets vonden en ze eigenlijk terug hadden willen sturen. Wij waren in eerste instantie ook van plan om het avontuur maar aan te gaan. Na een koude cola en een paar gesprekken met wat heren die daar rondliepen, besloten we toch de andere route te nemen. Deze was wat betreft de miles hetzelfde en we zouden over een mooie nieuwe weg rijden, niet over een rough gravel route. Daarbij opgeteld het risico dat we halverwege teruggestuurd zouden worden en door rivieren moesten lopen met de fiets….. dan maar niet eigenwijs en kiezen voor de veiligste weg.

Voorzichtigheid en veiligheid blijven voorop staan.

De weg was lang, uitgestrekt, op en neer en verschrikkelijk wijds en mooi. Hele stukken prairie met koeien Als je stilstond en om je heen keek zag je tot aan de horizon velden verder niets. Geen huizen of dorpen, hooguit een auto die voorbij scheurt.

De zon en de wind werden sterker en je moest blijven smeren om niet levend te verbranden en blijven drinken om niet een erg uitgedroogd gevoel te krijgen.

Er zijn niet of nauwelijks mogelijkheden om even in de schaduw stil te staan, dus rij je gewoon maar door. Tot het zo tegen vieren is, dan is het tijd om een plaats voor de nacht te zoeken. Want douchen, eten en slapen horen er ook bij. Bovendien na een hele dag op een zadel gezeten te hebben, is het goed om je benen en billen rust te geven.Deze dag stopten wij in Eureka, de plaats waar de pioniers op hun tocht naar het westen water vonden. Een van hen zei Eureka toen hij een bron vond, wat in het Grieks : Ik heb het gevonden, betekent.

Now we are talking……en now I am sleepy..…good night….till tomorrow…..!!!