Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Maandag 16 september 2002

Missoula-Missoula

Missoula Home town van Adventure Cycling Association. De bedoeling is dat je als Cross Country Cyclist je naam in HET boek zet, samen met al je voorgangers van de Trans America Trail van de afgelopen dagen. Wij zouden dat ook gaan doen. Maar Mario wilde ook even kletsen en ik wilde mijn verslagen maken. Dus…. Mario naar Adventure Cycling en ik aan het werk. Vanmiddag zouden we samen even gaan, om te kijken.

Lekker rustig zitten werken, tot dat Mario kwam. Bij Adventure Cycling kan je op een aparte computer je eigen email ophalen, hij had even gekeken en had wat nieuwtjes. Lekker even bij zitten praten in de zon, daarna wat gegeten en toen samen Downtown. Eerst bij een carwash onze fietsen schoon laten spuiten en daarna weer verder over de drukke autoweg Missoula in.

Leuk om te zien dat Missoula echt een fietsstad is, veel verschillende fietsers met allemaal een helm op. Verder vielen de hippe winkeltjes op, met veel gekleurde stoffen en glinsterende tierelantijntjes, alsof we ineens terug waren in de hippie tijd. Mannen met lange haren en baarden, bloemetjesbroeken en wazige blik in hun ogen. Vrouwen met lange loshangende haren en wijde jurken.

Adventure Cycling is een receptie waar iedereen in en uit loopt, een winkeltje waar je allerlei dingen kunt kopen zoals bijvoorbeeld fietsshirten, maar ook het kantoor waar mensen zitten die de kaarten maken of bezig zijn met nieuwe fietsroutes, zoals de Lewis en Clark Trail.

Deze man was bezig met het toevoegen van de hoogte-profielen bij de Trans America Kaarten. Een aantal van de kaarten hadden al hoogteprofielen, maar vooral de eerste van onze reis ( dus de laatste als je Eastbounder bent) niet.

Het is een drukte van belang, wij ontmoetten daar ook Ken, de videograaf. Ken was bezig met een promotiefilm over de Trans America Trail en de Lewis en Clark Trail. We kwamen met elkaar in gesprek en hij wilde ons graag op de video zetten……… ………Hij zou langs de kant van de weg staan tussen Lolo en Lolo Hot Springs. We moesten maar goed naar hem uitkijken en glimlachen als wij hem zouden zien Na dit leuke vooruitzicht en de afspraak dat we morgen terug zouden komen voor de registratie en de foto, verdwenen we naar de fietsenmaker. Dit duurde zoals gewoonlijk erg lang en we besloten om maar even een pilsje te gaan drinken.

We belandden in een brouwerij, waar ze heerlijk bier maakten. We besloten onze avond in een restaurant waar we voor het eerst in ons leven mongools gegeten hebben. Als echte wereldreiziger moet je van alles geprobeerd hebben, dus ook mongools eten, of niet soms!