Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Woensdag 17 juli 2002

Troutville Statepark- Christianburg Interstate Campground

52 miles

Zon, veel tegenwind. Alhoewel de wind de hele dag gedraaid heeft.

Het was een dreigende, benauwde dag, alsof er onweer zou komen.

Bambi is moving

Wij begonnen deze dag wat doorwaakt, de treinen hadden ons toch een wat onrustige nacht gegeven. Het was tegen zes uur toen we opnieuw omgeven werden door rondjes lopende mensen. Opvallend maar het waren deze morgen veel mannen, terwijl het gisteravond meer vrouwen waren. Een wat gezettere man hield het ondanks zijn sjokkerige manier lang vol, ik geloof wel 6 rondjes…. Zelfs een meneer met een scheef been en stok liep dapper rond.

Het was alweer warm toen we met fietsen begonnen en het bleek een dag van veel klimmen en dalen te worden. Steile klimmetjes en korte afdalingen. De natuur is erg mooi, prachtige uitzichten op diepe dalen, hoge bomen, en mooie riviertjes.

Niet alleen wij hebben het warm, ook de koeien hebben het warm, ze staan gezellig naast elkaar te baden in de rivier.

Mooie grote landhuizen omgeven door grote hekken om hun terrein af te schermen. Vaak op een niet mis te verstane manier: Als je op dit land komt, wordt je meteen beschoten…. Keep out!!!

Wij wilden ergens langs de kant van de weg een sandwich opeten en even uitrusten, dat bleek vandaag onmogelijk… Uiteindelijk zijn we toch maar tegen een oude schuur aan gaan zitten, met een blaffende hond tegenover ons.

Heel veel huizen en schuren waren zo vervallen dat het eng was om er bij in de buurt te komen, ze stonden op instorten. Op een afslag waar we echt stuk zaten, werden we ingehaald door een man in een auto. Zijn raam stond open en hij schreeuwde uit de auto: I saw you pumping up the hill, do you need some ice water???

Tof he, een heerlijk pakje minute maid en ijskoud ijswater hielpen ons de rest van de middag door. Ook de bewondering van een jongen die we in het begin van de dag bij een benzinestation tegen gekomen waren en we nu weer zagen, geven je een bemoediging als je knieen pijn doen en je weer een heuvel aan ziet komen.

De huizen maar vooral de tuinen van de Amerikanen in deze omgeving zijn versierd met allerlei frutsels: houten figuren van honden of katten, plastic ganzen, of de billen van een man en een vrouw die hun tuin aan het bijhouden zijn, of zoenende kinderen. Sommige van die beelden zijn zo mooi dat je vaak nog even je hoofd omdraait om te kijken of het niet echt is. Dat gebeurde ook op een van de laatste heuvels: we keken beide in de ogen van een prachtig hert, hij knipperde en sprong weg, zijn twee plastic vriendjes achterlatend…. Gekke gewaarwording…

Het is wel beter om een levend hert in de ogen te kijken, om bambi te zien moven want langs de kant van de weg zie je ook dode herten liggen, dat is een minder fijne gewaarwording.

In Christianburg belandden wij met een omweg bij het Interstate Campground, vlak naast een hotel met zwembad en omgeven door waanzinnig grote mobile-homes.

Op een heuvelachtig veldje ergens achteraan, vonden we een klein kuilachtig plekje waar onze tent enigszins scheef opgezet kon worden. Maar er was een hete douche en daar hadden we na onze wasbakavonturen veel zin in. Mario had echter ook zin in zwemmen en liep in zwembroek met een stalen gezicht het zwembad van de buren binnen. Na 4 baantjes gezwommen te hebben, kwam hij trots vertellen dat het gelukt was, hij was alleen de whirlpool vergeten…tja…..!!

We hadden vandaag de eerste map van de Trans Am overgereden en waren trots op onszelf. Morgen zouden we naar Whiteville gaan.