Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Donderdag 19 september 2002

Powell- Lowell

Miles: 66

Temperatuur: -12 ‘s nachts, +1 toen we wegreden oplopend tot 20 graden

Om half 7 kropen we verkleumd en koud onze tent uit het was –12 geweest vannacht. Eerst maar even warm worden in de Lodge met koffie en een ontbijt. Lekker lang ontbijten ( pannenkoekjes met warme stroop) en veel koffie drinken. Buiten was het heel erg mistig, de dennenbomen waren gehuld in dikke witte mistwolken. De groep Kids kwam ook ontbijten en een andere fietser die we in Missoula ontmoet hadden, zagen we ook aan het ontbijt komen. Hij vroeg om veel warme pannenkoekjes en koffie. Hij had het dus blijkbaar ook koud gehad. Tot onze verbazing zagen we Ken ook binnen komen. Na even nagevraagd te hebben bleek dat hij ons ook vandaag allemaal zou gaan volgen voor zijn Adventure Cycling promotiefilm. Hij had het er maar druk mee vertelde hij. Voordat de groep Kids vertrokken waren wij alweer opgepakt en vervolgden wij onze reis langs de Loscha-rivier. Een prachtig rivierdal van 115 kilometer.

Het enige wat we tegenkwamen waren natuurcampings, waarvan de meeste door hekken afgesloten waren. Billie was voor ons vertrokken en Ken reed de highway af, om ons na elkaar op de film te zetten. Eerst Billie, daarna wij en dan the Kids.

Ergens op die lange weg werden we ingehaald door Ken, hij zou met zijn candid camera ons ergens opwachten. De zon werd warmer, maar toen we eenmaal Ken zagen staan hadden we nog steeds verschillende lagen fietskleren aan. Vrolijk lachend en pratend reden we samen langs de camera. Daarna ben ik nog een keer aan komen rijden voor onze eigen foto’s en video.

Ken vertrok daarna naar de Kids en wij gingen weer verder.

Tot onze verbazing zagen we na een poosje Billie voor ons rijden, hij zag ons ook en ging langzamer rijden. Al gauw hadden we door dat hij niet van plan was om ons voor de rest van de dag los te laten. We hadden dus gezelschap. Eerst was dat wel leuk, hij praatte honderduit over zijn leven, zijn reis en dat hij zo snel mogelijk naar zijn moeder terug wilde. Ook vertelde hij dat hij van Ken bier had gekregen, als dank voor het meedoen aan zijn film. Hij had er meteen maar een opgedronken, het zou vandaag toch niet klimmen en alleen maar naar beneden gaan. Hij vertelde trots dat hij van Biken en van Beer hield. Billie, the Biker en Beer-drinker!!!

Billie bleef bij ons rijden en al gauw hadden we door dat Billie niet van plan was alleen verder te gaan maar ook niet om de kop te nemen. Hij was dan wel 25 en jong, maar kop nemen kwam in zijn woordenboek niet voor. Kortom, het was net Zwaan kleef aan. Het grootste gedeelte van de middag heb ik met twee mannen achter mijn kont aan gereden. Now we are talking!!!

De strijd achter mij was al snel beslist, Billie moest lossen en mocht alleen in derde positie mee. Mario heeft een paar maal de kop genomen, om te laten zien hoe het moest, maar Billie had blijkbaar toch wat last van het bier. Hij zweette ervan……

Eenmaal in Powell heeft Mario een pilsje voor Billie gekocht. Stoer vertelde hij dat hij vandaag nog minstens 23 miles verder gin fietsen. Na het tweede pilsje overwoog hij toch maar om ook te blijven en stelde voor om morgen maar weer samen te gaan rijden. Wij deden wat moeilijk over de begintijd. Morgen zouden we dat probleem wel weer op zien te lossen. Nu eerst lekker warm douchen, wat eten en lekker naar bed. Het is nu half 7, koud en al pikkedonker….brr ….!!