Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Zondag 21 juli 2002

Damascus La Place Hostel tot Rosedale Oak Motel

46,3 miles ( Volgens Donna zou het 36 miles zijn, dus we hebben “wat” omgereden)

Zon, een warme dag, erg benauwd en vochtig

Temperatuur: 24 graden tot 34 graden

Save a turttle!!!!

Toen we vanochtend wakker werden was de tent, ondanks dat we hem met ventilatie openingen tegen elkaar hadden opgezet, nat van binnen. Het voordeel van deze tent is dat je hem goed kan luchten en hij dus over het algemeen snel droog is. Ook het gras was nat en omdat de zon nog niet achter de bergen tevoorschijn was gekomen, hebben we redelijk langzaam opgepakt. Bovendien op de rustdag van de Heer in een zeer kerkelijke State naast de Methodistische Kerk vonden we dat we wel een rustig begin van de ochtend verdiend hadden. Mario boog zich over het koffiezetapparaat en het tosti-ijzer van het hostel en kwam zeer gefrustreerd terug, alles werkte niet zoals hij wou. Maar goed we hadden koffie en wat te eten.

De hiker die gisteravond laat nog gekomen was, vertrok ook vroeg, met zoals wij zagen een hele dure auto. Was het wel een geoorloofde bezoeker van dit hostel??? Of gewoon een meneer die op een goedkope manier een nacht wil overblijven?? Maar zo zeiden wij stichtelijk tegen elkaar, wie zijn wij om daarover te oordelen???

Tijdens de koffie hadden we de tent over een hek te drogen gehangen, zodat we na de koffie konden vertrekken. Het was 9 uur voordat we echt weer op onze fietsen zaten.

Even na Damascus hadden we een lekkere afdaling ( heerlijk om je dag mee te beginnen ). Halverwege knepen we keihard in de remmen, want er stak een schildpad over de autoweg. En wat moet je als biker in ieder geval doen: Het schildpad redden.

Mario heeft het schildpad liefdevol aan de kant van de weg gezet……..daarna was de tik in zijn versnelling weg( Is er dan toch genadigheid??)

Na ongeveer 10 miles zagen we een bordje van de 76 bikeroute naar links staan, op de kaart kon je zien dat dit een afsteek was, dus…..we deden het. Mooie weggetjes, leuke heuvels en dalen, alleen wel wat agressieve honden. De dazer werkte goed, tot Mario’s groot genoegen. Blijkbaar uitgeprobeerd op Amerikaanse honden, want Timon onze hond was niet bepaald onder de indruk van de dazer.

Na een aantal miles klimmen en dalen, kwamen we op een totaal verkeerde weg uit. Balen dus…. Nu maar weer proberen, om de weg terug te vinden. Langs de honden terug leek ons geen goed idee, daarom maar iets anders proberen….Een vriendelijke Amerikaan vertelde ons dat wij als wij dat gravel-weggetje naar links zouden nemen we dan met de fietsen door een rivier zouden moeten, waar wel een meter water in stond. Dus toch maar een paar miles om. Tot we opeens hetzelfde bankje en dezelfde boerderij zagen als die we een uur geleden al gezien hadden. Kortom we hadden dus als een drol in een Amerikaanse toiletpot rondgereden…Maar het was wel een mooie omweg Gelukkig wisten we toen weer waar we waren en vervolgden wij onze weg. Volgende keer nog beter het boek lezen en op de kaart kijken!!!

We kwamen in Meadoview uit, een echte spookstad met lege huizen. Gelukkig was er een benzinestation met koude cola, hele dikke mevrouwen en 1 lekkere sandwich…..

Hierna kwamen we in een heel mooi rustig rijdend dalletje, ons al voorbereidend op een stevige klim van 4 miles met een hoogteverschil van 1500 feet .Aan het eind van de dag viel dat met de brandende zon op je hoofd en vieze wolken met steekvliegen niet echt mee. Bijna boven op de berg werd ons een wonderful swing beloofd na nog 500 meter klimmen. Donna waarschuwde in haar boek al voor de scherpe haarspeld-bochten. Dus extra voorzichtig naar beneden.

Volgens de kaart zou beneden een grocery zijn waar we eten voor vanavond zouden kunnen kopen, maar die zag er heel erg dicht uit. Redelijk veel van de informatie die op de Trans Am kaarten en in Donna haar boek staan, kloppen niet meer.Zo kom je dus wel eens voor vervelende beslissingen te staan. Wij wilden in eerste instantie naar Het Elk Garden Hostel van de methodistische kerk, maar toen we daar aan kwamen bleek dat we daar niet zo makkelijk onze tent op zouden kunnen zetten. Om dan maar je matrasje op de grond te leggen en in een kamer te gaan slapen zonder douche met alleen een wc, leek ons toch niet zo’n aanlokkelijk idee. Bovendien hadden we geen eten ( alleen onze noodmaaltijd) en geen drinken ( alleen water uit de kraan)

Dus toch maar 3 miles verder, volgens de kaart zouden we daar in ieder geval een benzinestation vinden en waarschijnlijk een motel. We vonden een wat ouderwets motel met een smokers-room, maar met een douche en een airconditioner…. Dus we konden eindelijk afkoelen. Het benzinestation verkocht nog wat koude hamburgers en hotdogs… Onze maaltijd bestond dus uit cola met ijsklontjes en wat koud eten… Ach, de douche en het bed maakten alles goed, het eten is toch wat anders hier in Amerika dan wij in Nederland gewend zijn. Bovendien konden we nu onze computer en de videocamera weer opladen en hoefden we bovendien onze tent lekker niet op te zetten. Het motel lag alleen wel weer langs een snelweg, maar ach de airconditioner bracht opnieuw uitkomst.