Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Zaterdag 21 september 2002

Grangeville- Riggins

Miles: 47 miles

Temperatuur: -6 ‘s nachts, + 4 toen we begonnen en de hoogste temperatuur was 25 graden in de zon

Ondanks dat het weer gevroren had vannacht, hadden we het met twee dunne dekens en ons dekbed gelukkig warm gehad. We waren dus in een goede moed en hadden er gewoon weer zin in. Het was aftellen geblazen, waarschijnlijk nog 11 dagen en dan zouden we de Oregon-coast bereiken……..De zon scheen, het was wel koud, maar het regende niet en dat was al heel wat. De zon was nog niet erg warm, wat waterig. Toch waren we weer dankbaar voor elk dun zonnestraaltje.

Eerst nog even met Nederland gebeld en toen met een thermoskan vol met lekkere sterke koffie aan het fietsen. Het landschap was al een poosje niet meer groen met hoge dennenbomen, maar bruin, droog en heuvelachtig. Het deed mij het meest denken aan de woestijn van Dessert Valley. Schitterend en scenic, zoals ze dat hier noemen. We reden dan ook over een scenic higway. Dat kon je ook wel weer merken, want het was druk met zaterdagverkeer.

Er was een lange klim, gevolgd door een ijskoude maar buitengewoon mooie en ruige afdaling. Het landschap was zo bijzonder dat je eigenlijk bij elke bocht stil zou willen staan, maar de afdaling was ook zo spectaculair dat je door wilde fietsen omdat het echt kicken was ( wel koud kicken trouwens…)

Eenmaal beneden hebben we lekker hete koffie gedronken, waar we weer een beetje warm van werden. Toen lekker doortrappen door een schitterende canyon langs de Salmon River.

Er waren diepe, ruige en rustige stukken. En… natuurlijk, na een poosje fietsen…..de wildwaterrafting bootjes verschenen, het toerisme was hier dus ook aanwezig. Het kon ook niet anders.

Riggins is daarom ook niet meer dan een paar motels, een rv-park, een restaurant, grocerie, liquorstore, en natuurlijk verschillende wildwaterrafting organisaties. En niet te vergeten de fotograaf die dat soort spannende avonturen op de gevoelige plaat legt.

Waar wij ons vandaag over verbaasd hebben is het feit dat we vandaag weer in een mountain-time zone gekomen zijn, wat betekende dat de tijd opnieuw een uur verder moest in plaats van terug. We dachten dat we lekker op tijd aangekomen waren,

3 uur maar het was al weer 4 uur. Wat betekende dat we nog maar even van de warme zon konden genieten voordat hij achter de bergen verdween. Na een warme douche, maaltijd en nog even naar de televisie kijken en verslagen maken, lekker naar bed en morgen verder het dal door …….de 10e dag voor Oregon Coast , ik kan al haast de zee ruiken….