Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Zondag 22 september 2002

Riggins – Cambridge

Miles: 85

Temperatuur: -12 graden, + 2 toen we weggingen en de hoogste temperatuur was 24 graden.

Weer: koud, maar zonnig, harde koude tegenwind

Het was ijskoud toen we weggingen, bovendien waaide het hard en was de zon nog achter de hoge bergen. Het dal waar we in reden was kil, winderig en koud. Ik mistte heel erg mijn winterjas en dikke bergsokken. En mijn handen en tenen werden maar niet warm. Kortom het was een van mijn mindere dagen.

Toen we eenmaal in de zon kwamen, hebben we geprobeerd om weer warm te worden. Wat een klein beetje voor een korte tijd lukte, maar zodra we weer in de schaduw verder reden was het warmte gevoel weer verdwenen.

Het begin van de dag was wel schitterend rijden langs de rivier met prachtige zonnebloemen langs de kant van de weg. Dat die nu nog bloeien zo laat in het seizoen.

Na een lange tijd waren we wat opgewarmd en verdwenen de kledingstukken een voor een naar de bagagedrager.Het landschap werd heuvelachtig en minder indrukwekkend om naar te kijken. Bovendien was het een lange vermoeiende op en neer gaande weg. Veel klimmen en veel afdalingen, waar we dan onze kleren weer voor aan moesten doen.

In New Medows kwamen we twee ligfietsers tegen, die vanuit hun woonplaats West Yellowstone naar Oregon fietsten. Ze hadden nauwelijks bagage bij zich, ontbeten en dineerden overal en gingen alleen in motels. Ze kwamen niet zo ervaren over, maar gingen zwaaierig de berg op. Een van hen zweette behoorlijk en was al meerdere malen flink gevallen. De ander kwam meer als ervaren ligfietser over, hij ging als een streep naar boven.

Wij vonden het een lange vermoeiende energievretende dag, waar ik weinig van het landschap en veel van de witte streep op de weg voor mij heb gezien. Eindigend in bed, waar ik na een maaltijd die niet goed viel met een vreselijke buikpijn in rolde.

Bovendien hebben we het ’s nachts zo koud gehad ,at we onze slaapzak extra op bed neergelegd hebben om het toch nog een beetje warm te krijgen. De volgende ochtend voelde mijn buik bont en blauw aan en stond ik op met een gevoel alsof ik koorts had, maar niet getreurd. Fietsen is een remedie…..dus…..op naar Oregon.