Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Donderdag 25 juli 2002

Kentucky

Pippa Passes tot Hazard ( Motel )

Miles: 39

Temperatuur 35 na onweer: 22

ONWEER

Opnieuw weer op tijd op, ondanks de onweer-dreiging was het droog gebleven en hebben we redelijk geslapen. De tent was zelfs droog, met de oploskoffie ( niet te drinken van Ed) ingepakt en weer op weg. Bij het eerste benzinestation echt koffie gekocht en geluisterd naar de verhalen van de mensen. Iedereen vertelt je echt alles, het paard van een van de inwoners was weggelopen en iedereen van het dorp was aan het zoeken.Of wij zodra wij het paard zagen even wilden bellen ( Natuurlijk!) We kregen zelfs een foto van het paard te zien….

De eerste kilometers naar uitgekeken maar volgens verwachting ( in zo’n groot land als Amerika) natuurlijk niet gevonden… Toen op weg naar Hindman, een wat groter dorp, waar we hoopten dat we onze email zouden kunnen ophalen en onze verslagen zouden kunnen verzenden. Gelukkig ook daar was weer een bibliotheek die open was en waar men blij was om iemand te zien.

Ook nu lukte het weer om contact te hebben…. Mijn zus vertelde dat Kentucky minder heuvelig zou worden, zij had inmiddels ook onze bijbel van Donna gekocht om ons nog beter te kunnen volgen….. wij merkten er nog niet veel van… …..de argwaan sloeg nog niet toe bij ons.. alhoewel, ik heb drie keer gevraagd of het echt wel de goede weg was..

Zonder verder echt goed na te denken waar we zaten, sloeg Mario de 550 in, het moest goed zijn volgens de kaart.Echter het was de 550 ( wel het goed nummer) maar niet de goed richting ( East in plaats van West) Kortom na een poosje zaten we al bijna weer op de plaats waar we vandaag startten. Grommen en terugrijden………..

Voordat Mario overtuigd was dat we echt op de verkeerde weg zaten,schoot hij tussen twee stilstaande auto’s in om de weg te vragen.Het waren echter twee mannen die spraken over de huwelijkscrisis van ene man. Mario als buitenstaander adviseerde de man om terug te gaan naar zijn eigen vrouw en te stoppen met Playing around with an other woman…. Wat je al niet bespreekt onderweg……

Wij constateerden voor de zoveelste keer dat het toch echt wel wat uitmaakt of je deze tocht zelf doet, of dat je het met een georganiseerde reis doet. Er zullen voordelen en nadelen aan allebei de manieren kleven…

Goed, wij weer verder….

Het weer was inmiddels behoorlijk dreigend, het was erg benauwd en tussen de toppen van de bergen zag je het onweer aan verschillende kanten aankomen. Wanner het los zou barsten is dan altijd de vraag, nu schuilen of toch maar door tot het volgende plekje??? We kozen ervoor om door te gaan, echter …. Verkeerd…. Of niet…….???

Bij de eerste regendruppels stopten we en trokken we de jassen aan. Bij de eerste donderslag stopten we bij een boom, misschien zou die ons wat bescherming geven?? De geul in en het zeiltje wat we gekocht hadden over ons heen gespannen.

Geen gezicht, maar wel effectief… Na een poosje knalden de bliksemschichten op een paar meter afstand van ons op de grond, reikte het water inmiddels tot onze enkels en hoopten wij dat onze tassen echt zo waterdicht waren als er gezegd werd dat ze waren!!! Waar waren we in vredesnaam aan begonnen, de mevrouw van de bibliotheek had ook nog gezegd at het in oktober regelmatig sneeuwde in Amerika….? Gelukkig hield het onweer, na nog drie keer terug gekomen te zijn, op en gingen we weer verder. De schade van de wegen zagen we daarna, hele wegen waren naar beneden geveegd, grote rotsblokken lagen op de weg… het was maar net goed gegaan.

Een paar straten verder sprak een jongen in een auto ons aan, hij was bekeerd ( er zijn enorm veel gelovigen in deze streek en we konden wel in zijn huis slapen) en ging een discussie met ons aan over dope, drugs en drank o ja en over zijn vriendin die met zijn dochter net vertrokken was……

We hadden het wel gehad voor vandaag,op zoek naar een slaapplaats en een plek om de spullen te drogen. Na een goede Amerikaanse maaltijd met steak en een bier, in een kroeg waar je de doppen van de pel-pinda’s op de grond moet gooien, hebben we de schade bekeken. Redelijk ernstig, mijn adresboekje was helemaal nat, zo bestand tegen regen zijn de tassen dus niet….. Zelfs de dollars in mijn portemonnee waren doorweekt, alleen de computer niet, gelukkig maar. Drogen boven de airconditioner en goed slapen….morgen is er weer een dag.