Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Maandag 26 augustus 2002

Royal Gorge tot Guffrey ( Slechter Hostel)

Miles: 40

Temperauur: 36 graden

Weer: Onbewolkt

Na een doorwaakte nacht, waren de gemoederen wat slechter dan anders. En kregen we een echte knallende maar gelukkig korte ruzie!! Tot nu toe hadden we het goed gehad samen, maar te weinig slaap, een kapotte primus, geen koffie, een rotplekje en om half 7 alweer brandende zon op je plekje zijn niet bevorderlijk voor een goed humeur. Al met al kostte het dus meer tijd om weg te komen dan we hadden gewild. En brandde de zon al behoorlijk op ons, toen we uiteindelijk op weg gingen.

Na een kop koffie bij de eerste gelegenheid, hadden we weer een klein beetje zin. En gingen we weer verder de Rockie Mountains in. Het was klimmen geblazen en steeds zoeken naar een plekje om te stoppen om iets te drinken en zonnebrand te smeren. Alleen het lukte niet om schaduw te vinden, ook hier waren geen bomen waar we konden schuilen. Dat was een lastig probleem, omdat de zon heet was en prikte. We klommen door en het landschap veranderde in groener landschap. Het woestijnachtige verdween. Het werden echte mooie bergen…..

We kregen allebei last van hoofdpijn en klaagden na een poosje ook beide over pijn in onze buik. Naderhand zou blijken dat het verschijnselen van de hoogteziekte waren. Regelmatig kon ik bovendien haast niet meer fietsen omdat ik geen adem meer kon krijgen. Maar ook nu, je moet wel verder dus…. Niet aanstellen en fietsen…….!!!

Het was heet en stil op deze wel erg prachtige weg de bergen in. Heet op je rug en achterhoofd en soms koud van voren.

Na een bocht waar ik op Mario wilde wachten, hoorde ik een geluid naast mij. Het leek op een hert, maar bleek een zwarte beer te zijn die vlak naast mij eten aan het zoeken was. Ik heb niet gegild maar ben als een gek doorgereden. In eerste instantie wilde Mario niet geloven dat ik een beer had gezien, maar toen we een mile verder waren en er weer een van dichtbij zagen, kon hij niet meer anders doen dan de video pakken en proberen opnames te maken.

Bij Guffrey ( 2 miles omhoog en van de route af) gingen we op zoek naar een cafe om wat te drinken en te vragen waar het bed en breakfast was. Het drinken was koud en het bed en breakfast was afschuwelijk. Een warm vies benauwd hok zonder douche en twee bagels als ontbijt…. Nee dus……en dat voor 45 dollar……..

Dus verder en op zoek naar het Slechter hostel, waar volgens het boek van Donna het laatste hostel in de Rockies zou zijn met een schitterend uitzicht en een bucket douche. Dat is dus gewoon een emmer koud water over je heen……!!!

Al met al waren we erg blij toen we bij het hostel aankwamen, we hadden het helemaal gehad. Het was heet en de bucket douche leek heerlijk in plaats van vervelend en koud. We mochten absoluut niet kamperen van onze gastheer, er was geen gras waar we onze tent op konden zetten, maar konden wel in een van zijn cabins terecht.

De cabin was een klein houten hok met twee houten stapelbedden boven elkaar. We mochten koken op het kacheltje, vanwege het extreme brandgevaar absoluut niet buiten,. Er was een wc die alleen bestond uit een hok, met een toiletbril en een groot gat!! Lekker hoor, de drollen van je voorganger, rook je en zag je liggen.

En natuurlijk de emmer die je over je hoofd leeg kon gooien. In een hok van wat houten palen, geen deur en een bak op de stenen om je voeten in te zetten. Al met al was het allemaal nog beter dan het bed en breakfast in Guffrey.

Het uitzicht was schitterend en we hebben tot het donker buiten op ons terrasje gezeten en genoten van de Rockies die eerst rood en daarna donker werden.