Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Vrijdag 27 september 2002

John Day- Dayville ( It was an easy Day)

Miles: 34

Temperatuur: de hele dag rond de 12 graden

Weer: zwaar bewolkt, pas aan het eind van de dag een klein beetje zon gezien

Wind: harde tegenwind

Omdat we een easy day zouden krijgen, gingen we ook laat weg. Echt aanteuten met koffie drinken, uitslapen, nog even lekker in bad, Sarah bellen, kortom voor een fietsdag veel te laat weg.

Het voordeel daarvan was wel, dat het begin van de dag niet zo ontzettend koud was, 12 graden. Alleen doordat de zon niet door de wolken heen brak, werd de temperatuur ook later op de dag niet warmer. Het bleef rond de 12 graden. In combinatie met de tegenwind niet echt aangenaam om in te rijden.

Het landschap was mooi om naar te kijken. We reden niet voor niets over een scenic byway. Heuvels, met wat plukken bomen, of hele stukken met alleen dorre droge, rotsige maar prachtig liggende heuvels. Als er in het dal een rivier loopt, zie je langs die rivier veel groen en bomen. Vaak liggen er dan ook wel farms met koeien, schapen of paarden aan. Vandaag zagen we ook een pompoenen-farm. Verder zie je overal boeren die bezig zijn om het hooi te maaien en binnen te halen voor de winter.

Met behulp van een machine wordt het hooi in balen op het veld neergelegd. Leuk om naar te kijken. Ik had nog nooit gezien hoe zo iets gebeurde.

In Mount Vernon zagen we een grote uitgebreide yardsale. Deze bleek georganiseerd te zijn door de kerk. De opbrengst was bestemd voor de enige christelijke school die het dorp met 560 inwoners rijk was. Ze hadden ook heerlijke eigengebakken kaneelkoeken, die we warm opgegeten hebben.

Dayville onze eindbestemming voor vandaag, is een klein dorpje, waar niet meer dan 205 inwoners wonen. Bij de merc ( een winkel met van alles en nog wat) werden we ontvangen met een spandoek “ Welcome Trans America Bikers”. De baas van de winkel kwam speciaal een praatje met ons maken en vertelde dat hij eigenlijk van plan geweest was het doek weg te halen. Er zouden zo laat in het jaar geen bikers meer komen, maar de ligfietsers (die door onze rustdag 1 dag voor ons zijn) hadden verteld dat er nog twee fietsers aan zouden komen. Dus….toch nog een mooi welkom.

In Dayville mochten we gebruik maken van de church. Daar is een keuken, douche en een ruimte om te zitten. Het lijkt het meest op de kantine van een kamphuis. Slapen moesten we op de grond doen. In de kerk ligt vloerbedekking dus dat was lekker zacht en kon je goed op slapen, vertelde de mevrouw die ons in de kerk wegwijs maakte. Dat leek ons niet zo’n goed idee. We hebben een klein kamertje ontruimd en daar onze matrasjes neergelegd. Het is wel erg koud en kil, maar we hebben een extra deken weten te bemachtigen dus we zullen het wel warm krijgen vannacht. De kerk wordt vaker door bikers gebruikt, dat kun je zien aan een prachtig glas in loodraampje wat hier voor het raam hangt.

Toch geeft het mij een wat vreemd leeg gevoel en krijg ik de neiging om heel hard godsdienstige liederen te gaan zingen. Mario denkt daar anders over en maakt zijn eigen geluiden.

Nog 6 dagen fietsen voor de Oregon-coast, die volgens de mensen hier froggy en nat zal zijn. Maar zo ver is het nog niet, want voor morgen is er weer een zonnige dag voorspeld.