|
|
|
Zondag 28 juli 2002
Rustdag in Berea
Bewolkt, zonnig,
We zijn het tweede kaartje ( kaartje 11) van de Trans America Trail over!!! Dus een rustdag verdiend. Bovendien gaven onze lichamen aan, even rust nodig te hebben.
Mario zijn schouder gaf problemen en ik kon van ellende nauwelijks meer op mijn billen zitten. Het idee om weer op de fiets te moeten zitten, gaf wat braakgevoelens.
Gelukkig na een goede massage met Amerikaanse sport-creme en lekker slapen in een heerlijk eenpersoons bed, zagen we na een paar bekers koffie en een duik in het zwembad het leven weer een beetje zitten. We hadden zelfs even het gevoel van vakantie!!! Dit was lekker even helemaal niets .
Na een kwartier sprak ons geweten weer, de fietsen moesten gerepareerd, de verslagen gemaakt, de was in de wasserette , inkopen gedaan bij de Wallmarkt en de komende dagen bekeken.
Het is een overlevingstocht, niet veel tijd om niets te doen en te lantefanteren. We beginnen nu aan kaartje 10 , dus tot 1 nog 10 te gaan!!!!!
West-bounders lezen de kaartjes van de America-Trail van 12 tot 1 en East-bounders beginnen met 1 en eindigen met 12. Eigenlijk rijden wij de tocht dus tegenovergeseld dan hij opgezet is. Maar East-bounders vertelden ons al, dat wij vooral in Kansas de wind veel beter zouden hebben. Zij hadden de wind in Kansas al de dagen tegen gehad en waren behoorlijk stuk gegaan. Gelukkig maar om te horen .
Na een heerlijke ontspannen dag hebben we op aanraden van Donna bij Marios all-you-can-eat-buffet gegeten. Voor 5 dollar kun je zoveel eten als je maar wil en kan. Van salades tot spaghetti, lasagna, en allerlei soorten pizzas, tot je echt niet meer kan.
Met volle magen duiken we nog een keer in het zwembad, nu weer inpakken en dan lekker slapen. Morgen weer vroeg op!!