Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Maandag 29 juli 2002

Berea naar Harrodsburg

54 miles

Temperatuur: We begonnen om 8 uur met 27 graden , de hoogste temperatuur vandaag was 40 graden

Constant 38 graden warme zij- en later tegenwind

Na een ontbijt van koffie en een rozijnen bagel met cream-cheese gingen we weer op zoek naar de goede weg. Het is fijn om meteen op de goed weg te zitten en niet het eerste uur te besteden aan zoeken en verkeerd rijden. Gelukkig zaten we vandaag meteen goed! De weg was een glooiende weg en het was nog niet echt te warm om te fietsen. Kortom de eerste uren gingen lekker!

Het kwam natuurlijk ook omdat we volgeladen met ijsklontjes op onze rug reden, een goede rugkoeling.We zagen er net als marsmannetjes uit, zo’n spacy bag op je rug, slang naar voren, alsof je aan het infuus zit en vloeibare voeding nodig hebt. Zelfs het slangetje was geisoleerd, zodat het water echt ijskoud was. Het smaakte alleen nog wat plastic. De eerste lurken moest je absoluut uitspugen….

Het landschap was veranderd, we reden door wat opener land. Veel weilanden met koeien in plaats van de paarden van de laatste dagen. De huizen waren mooier, er was minder vuilnis. Alles zag er meer verzorgd uit dan tot nu toe. Zelfs de auto’s waren geen krotten meer, maar de normale hoeveelheid auto’s: minstens 3 per huis.

Er waren veel tabaksplantages, waar je zowaar mensen op het land zag werken. Verder leken de huizen weer zo leeg, als tot nu toe. Je ziet echt haast niemand, als je de weg niet weet moet je gewoon stil gaan staan en je hand opsteken, meestal stopt er dan wel iemand.

Omdat we gisteren vaak verkeerd gereden waren en ik een nieuwe zonnebril had waar ik beter door kon lezen, zijn we vandaag 3 keer niet fout gereden. 1 keer wel, maar dat was ook niet of nauwelijks te zien. Het gekke van die omrijding was dat er een man in de tuin zat die schreeuwde dat we verkeerd waren en al meteen wist waar we naar op zoek waren: een onpaved road through the trees…… Trouwens een heel mooi pad en ook nog naar beneden, dus scheuren maar……..

Mario had gisteren zijn batterij in de dazer vernieuwd, nou dat was wel nodig, want er kwamen weer een aantal vervelende blaffers aan onze benen hangen. Ik schreeuw en pak dreigend mijn pepperspray en dreig minstens met de dood. Maar na de dazer-stoot van Mario en mijn gedreig en geschreeuw, haken ze toch wel af met de staart tussen hun benen.

Het werd steeds heter vandaag en de wind werd steeds harder. Soms had je het idee dat je niet meer recht op je fiets kon blijven zitten, dan rukte de wind zo aan je fiets dat hij ondanks de toch zware bepakking haast onder je vandaan gedraaid werd. Vooral als je met een grote snelheid van de berg af stormde. Onze fietsen helemaal schoon na een wasbeurt in de autowasserij deden het prima.

Donna’s einddoel was een campground bij een rivier. Wij kijken, het was echt niets. De grond was schuin, het plekje bestond uit gravelgrond en de kampbaas had een warrig verhaal dat hij geen tijd voor ons had omdat hij net iemand uit het meer gered had, we moesten het maar uitzoeken. Nee dus, het was drie uur en we besloten om nog 8 miles door te rijden en dan verder te kijken. Daar was een dorp met allerlei mogelijkheden, hoopten we. Misschien zelfs bier!!

Het was inmiddels wel erg warm, 38 graden in de zon stilstaand zelfs 40 graden. De wind werd steeds harder en uiteindelijk was het toch nog een zware eindspurt.

Harrodsburg had ook een bibliotheek waar we eindelijk weer ( het was al een poosje niet gelukt) naar onze mail konden kijken. Maar verzenden van berichten met bijlages 9 dus de verslagen) lukte niet. Dan maar alleen wat berichten beantwoorden.

Er waren wat mensen geschrokken van Mario die in het begin van de reis last van zijn hart had, dat is echt al helemaal over!!! Geen reden tot bezorgdheid. Met mij gaat het ook goed, ik heb alleen zo nu en dan last van mijn longen, vervelend maar weinig aan te doen. Verder is het gewoon hard knokken, wij noemen het dagelijks topsport.

En we hebben allebei onze goede en slechte dagen. Vandaag was een goede, alleen een erg hete. Het weer en het terrein beïnvloeden je dagen. Ook vandaag weer bekijken de Amerikanen je en zeggen allemaal: Jullie zijn gek, ik moet er niet aan denken, wees voorzichtig en heb een goede maar vooral safe ride.

Daarom gaan we weer op tijd naar bed, lekker slapen en morgen gezond weer op!!