Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Woensdag 31 juli 2002

Bradstown naar Hodgenville

Miles:40

Temperatuur: 29 tot 39 graden

HEET en benauwd

Het lukte niet echt om snel op te staan, in te pakken en op weg te komen. Bovendien wilde Mario nog even langs de fietsenmaker, hij had namelijk een behoorlijke slag in zijn achterwiel en mijn versnelling kon niet meer in het groot, ook wat minder. We hebben het dus rustig aangedaan, de fietsenmaker zou pas om half 10 open zijn. Eerst lekker koffie gedronken met en zoete donut ( je zou haast denken dat het vakantie is) wat boodschappen gedaan en toen rustig kijken of de fietsenmaker al open was. Nee dus……..Uiteindelijk maar weg….het was inmiddels al heet en laat. Maar ja, we zouden maar een klein stuk.

Hert was een drukke hete weg die we moesten rijden, een waar je steeds op je hoede moet zijn voor vrachtverkeer en niet lekker ontspannen kunt rijden. Het waren niet veel heuvels wat dat betreft ging het wel lekker.

In New Haven belanden we in een dorp dat haar imago dankt aan een railway-museum. Zelfs de creamery was haast een soort museum met allerlei treinen, inclusief de deur naar de restrooms (wc) toe.

Het werd steeds heter en heter. Buiten was nergens meer een plaats om af te koelen. We gingen in de middagpauze een poosje onder een boom liggen, maar het was gewoon afschuwelijk. Het leek alsof je hoofd in de fik stond, je benen van de hitte uit elkaar spatten. Ik werd zo misselijk en draaierig in mijn hoofd dat ik mij echt afvroeg hoe het verder moest die middag. Gelukkig hebben de benzinestations airconditoners waar je redelijk snel weer wat op temperatuur kunt zijn. Zo kwamen we uiteindelijk in Hodgenville, waar de campground gesloten was, we in een shabby motel belandden. Maar heel erg blij waren met het feit dat daar een douche was en een koele kamer.

Nu snap ik waarom je overdag bijna geen Amerikaan ziet, iedereen zit binnen bij de aiconditoner en de koude flesjes water of grote bekers cola. Als je ziet wat wij inmiddels op een dag drinken, zou je zeggen dat we ons redelijk beginnen aan te passen aan de Amerikaanse maten. De enige tijd waarop het lekker is om buiten te zijn is, heel vroeg in de ochtend of zo na 7 uur ’s avonds. Daarom gaan we morgen om 5 uur op en om 6 uur proberen te rijden. Maar eerst allebei slapen in een koel apart bed, heerlijk!!!