Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Speciale editie

Verkeerde zuinigheid

Als na-oorlogse jongen werd ik geleerd niets weg te gooien. Dat is zonde.

Dus toen ik de reservebanden voor deze biketrail klaar legde kocht ik geen nieuwe banden maar pakte ik twee oude banden, een zonder plakker en een met plakker.

Ik controleerde ze op lekkage, even door het water halen. Prima dacht ik.

Zo ook solutie van vorig jaar. Niet verdroogd. Prima, dacht ik.

De reservebuitenband, die ik nog had, was voor een racefiets, maar paste wel dacht ik.

Niks prima, foute voorbereiding.

Het was een harde les op no-where-lane. Een prachtige weg waar 2 keer per dag een auto langs komt. Toen de laatste band lek was en de solutie bedorven was en niet meer plakte, de hitte onverdraaglijk was en de reservebuitenband niet paste, voelde ik paniek opkomen. Ik deed een langzaam leeglopende band er in en ging op weg met een uitermate onveilikg gevoel.

5 mile verderop, had de autosloper in zijn rommel-la nog cement, bandenplak.

Daarmee heb ik het gered. Maar de volgende dag was de band weer zacht. De fietsenmaker in Springfield heeft mijn reservevoorraad aangevuld.

Door deze les en door de weggooi maatschappij hier, ben ik tot de conclusie gekomen dat ik de rommel in mijn schuur ga weggooien.

Mario