Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

We are going West

Donderdag 4 juli 2002 vertrekken wij voor 102 dagen naar Amerika. Wij gaan de Trans America Trail fietsen van Oost naar West Amerika. Een fietstocht van 7.300 kilometer van Yorktown aan de Atlantische Oceaan naar Florence aan de Pacific Coast.

Veel mensen willen op de hoogte blijven over hoe het met ons gaat tijdens onze tocht.

Daarom houden op deze site een dagboek met foto’s bij.

Wij hebben al vaker fietstochten gemaakt. Onze eerste fietstocht was in 1984 van Biaritz naar Almere in tien dagen. Daarna zijn wij naar Santiago del Compostella, Rome en Barcelona gefietst. Fietsen in de Tropen vonden wij een stuk minder. Erg heet en veel mensen.

Fietsen in Amerika, Oregon Coast en Californië was fantastisch. De ruimte, het kamperen, ruime wegen met weinig verkeer, waren voor ons een ontdekking.

Onze droom was van kust tot kust te fietsen in Amerika. Maar tussen droom en werkelijkheid staan praktische bezwaren. Studie, werk, kinderen, kleinkinderen, huisdieren ( onze hond Timon en Tijgertje de kat)

Liselot heeft de laatste hobbel van haar studie, de scriptie voor haar doctoraal ortho-pedagogiek, genomen. Zij heeft 2 maanden onbetaald verlof gekregen van haar school, de Ark, in Almere, waar ze adjunct is en aan groep 7 en 8 lesgeeft.

Mario kan zijn fietsadviesbureau en de politiek wel even een paar maanden alleen laten.

Voorbereiding

Zo’n megatocht, 7300 kilometer, drie maanden fietsen, vraagt een andere voorbereiding dan een fietstocht naar Rome. Nog harder nadenken over wat je thuis laat en meeneemt.

Omdat we langer in Amerika blijven dan 90 dagen hebben wij een visum nodig. Nog ingewikkelder bij de Amerikaanse ambassade te krijgen na 11 september.

Maar ook het samenstellen van een paklijst , controleren van de kampeerspullen, nakijken van de fietsen door Ton Overdevest, het oriënteren op de route, hebben ons de laatste maanden bezig gehouden.

Liselot bracht in kaart hoe de eerste etappes gereden zouden kunnen worden en waar overnachtingsmogelijkheden zijn.

Uitrusting

Wij fietsen op rode Cannondales , made in USA, aluminium oversized frame, versnelling in de remhevels. Prettige comfortabele fietsen, die vast op de weg liggen.

Mario heeft een zadel met luchtkoeling, Liselot een gel zadel speciaal bestemd voor vrouwen.

We slapen in eenMSR Velo ,ook een Amerikaans product. Het bijzondere van deze tent is dat wij daar ook onze fietsen in kunnen stallen. Van MSR nemen we de benzine brander mee en titanium pannen om in te koken.

Verder hebben wij een digitale foto- en filmcamera en laptop bij ons, om de beelden van onze fietstocht door te geven aan onze webmaster, Kees Stephan, vriend van onze dochter Annemiek Kramer

Communicatie

We zijn erg aan de mobiele telefoon gewend. We vinden het bijzonder dat in zo’n Hitech land als Amerika een mobiele telefoon maar in bepaalde gebieden werkt. Dus zullen wij vooral via bibliotheken, internet cafés, publieke telefoon, met onze laptop verbinding zoeken met de thuisbasis. De optie dat de foto-memory stick van de Sony Camcorder rechtstreeks afgelezen kan worden in de laptop van Sony is heel erg handig. Het zal niet lukken elke dag de site bij te houden, want niet overal is een internetverbinding.

Speciale dank aan:

De mannen van de fietsenstalling Safe-bike die de fusie ingaan met Stichting Veiligheidszorg, Groenlinks die Mario twee maanden moet missen, de Fietsersbond die heel goed zonder hem kan. kinderen en kleinkinderen voor hun support, de firma overdevest voor hun expertise en advies, het Fietsplatform voor de reisadviezen.Huub de Graaff voor zijn adviezen over sport supplementen. Het team van de Ark die de gaten dichtrijdt, die ontstaan door het onbetaalde verlof van Liselot. En natuurlijk Gert Veenhoven de vader van Liselot, onze belangrijkste sponsor en supporter.